نیایش

وجودی که دارای ارزش های خدائی است , دنبال " زندگی " روز مره می افتد و این , قاتل هر انسان زنده ای است , منجلابی که در آن عزیز ترین ارزشهای خدائی انسان , هر روز فرو می رود!
زندگی , زندگی روزمره , زندگی تکراری , زندگی دوری , همان زندگی دوری که بر همه زندگی ها , از آمیب ها و میکرب ها گرفته تا جانوران و نباتات حاکم است , آدم در همان دور احمقانه می افتد , دوری که در آن هی بخورد ،هی بخوابد ، هی پا شود , کار کند برای اینکه بخورد، بخورد برای اینکه کار کند , بخورد , بخورد , برای اینکه کار کند , کار کند برای فراغت ، فراغت برای کار , تولید برای مصرف , مصرف برای تولید ، بطوریکه هر کجایش را که نگاه کنی همه دور است . درست مثل خر " خراس " صبح راهش می اندازند , با کوشش و تلاش حرکت می کند ، می رود و می رود , غروب می بیند سر جای صبحش است . دور ، دور ، دور . این دایره معیوب , این سیر کل و سرگذشت آدم است در گذشته و حال , متمدن یا وحشی , شرقی یا غربی ...

سخنی از معلم بزرگ " دکتر علی شریعتی "

…چه بگویم؟

نیایش

 من گمشده ي درياي متلاطم روزگارم و تو بزرگواري ! پس اي خدا! هيچ مي داني که بزرگوار آن است که گمشده اي را به مقصد برساند ؟ تا ابد محتاج ياري تو ، رحمت تو ، توجه تو ، عشق تو ، گذشت تو ، عفو تو ، مهرباني تو ، و در يک کلام ... محتاج توام براي عشق تو در قلبم سه کوه ساختم اولي کوه وفا دومي کوه صداقت سومي....... کوهي که هر وقت بهم گفتي دوست ندارم از اون بندازمت پايين اگه تونستي پر کلاغ ها رو سفيد کني برف رو سياه کني يه بوسه به آتش بزني يه نفس عميق زير آب بکشي اون موقع من مي تونم تو رو فراموش کنم